De nacht maakt zoveel goed van de dag.
De stilte, de rust.
Eindelijk gewoon een gedachte uit kunnen denken.
Herinneringen aan speciale nachten zijn er ook.
De vuurtoren schijnend in de slaapzaal van het kindertehuis.
Kampvuur, eindeloze discussies met vrienden,
Fietsen door een slapende stad,
kijken naar m'n babies.
surveillance lopen in de buurt en een brand blussen,
gevolgd door een complimentje van de brandweer,
of wachten op de dood
die met elke hartslag
weer niet komt
En nog niet zo lang geleden,
zittend op een bankje in London,
terwijl m'n oudste foto's nam
van London Bridge en de Shard.
De eerste sneeuwvlokken voelen
en heel ontspannen even in slaap glijden.
In de nacht hoef ik even niets,
kan ik wat rommelen in huis
zonder publiek,
zonder opmerkingen.
Eigenlijk is het best wel raar,
dat we slapen onder een sterrenhemel,
en een steeds veranderende maan,
tussen soms jagende wolken,
die het mysterie van het leven
en de ruimte
dichterbij brengen.
De nacht,
als de ogen minder zien,
maar het hart zoveel meer.
.
Een reactie posten