- Auteur(s) - Alice de Boer, Inger Plaisier. Mirjam de Klerk
- Publicatiedatum - 08 november 2019
- Trefwoorden - Mantelzorg, Zorg
- Aantal pagina's - 31
- ISBN/ISSN/anders - 978 90 377 0929 2
- Reeks - Publicatie
- Volgnummer - 2019-15
- Uitgever - SCP (Sociaal Cultureel Planbureau)
Deze publicatie biedt een overzicht van de beschikbare kennis en de kennishiaten ten aanzien van de bereidheid om mantelzorg te geven, de factoren die samenhangen met overbelasting bij mantelzorgers en het gebruik van mantelzorgondersteuning.Men geeft aan dat een deel van de mantelzorgers overbelast is. Gemeenten hebben de taak om draaglast verlichtende ondersteuning (respijtzorg en financiële of materiële tegemoetkomingen) en draagkracht versterkende ondersteuning (bv. cursus, informatie en advies, lotgenotencontact) te bieden.
Het gebruik van ondersteuning is gering.
Volgens de schrijfsters speelt de vindbaarheid van het aanbod daarbij een rol. Een kwart van de mantelzorgers die geen ondersteuning heeft, maar deze wel zouden willen, kent de weg naar ondersteuning niet.
Niet gekeken is of de gemeenten hun taak wel vervullen.
Dat doen ze niet altijd, en daar ligt gelijk de zwakte van het rapport.
Mantelzorgondersteuning is onvoldoende, omdat er kosten aan verbonden zijn, de mantelzorger gewoonweg geen tijd heeft om achter allerlei regels en besluiten aan te gaan, en/of omdat het aanbod niet aansluit bij wat er nodig is.
Liever richt men zich op de mantelzorger die hulp afwijst, dan op de mantelzorger die ervaart dat de gemeente weigert te voorzien in de echte nood voor hulp.
Daarnaast benoemt men dat er mensen zijn die echt wel willen helpen, maar geen aansluiting vinden bij een hulpvraag. Het gaat hierom getallen uit 2016!!!!
Recensie:
Het rapport biedt niets nieuws, alleen dat wat de mantelzorgorganisaties zelf al vertellen.
Het is aardig dat er eindelijk oog is voor de belasting van de jonge mantelzorger, maar men neemt niet de stap om aan te geven dat mantelzorg voorheen professionele zorg was en dat de jonge mantelzorger dus zorg verricht die niet alleen onbetaald is, maar ook het afschuiven is van verantwoordelijkheden van volwassenen naar kinderen en jongeren.
Daarnaast ontbreekt een analyse van wat gemeentes nu werkelijk bieden en wat nodig is.
Veel mantelzorgers maken kosten om te kunnen mantelzorgen. (Zelf rijden wij elke week vele uren om zorg te verlenen binnen de familie en daar staat niets tegenover, want onze gemeente biedt geen reiskostenvergoeding.)
Daarnaast kost het gebruikmaken van respijtzorg ook geld.
En wat te denken van het cadeautje van een korting op de schoonmaakster voor de mantelzorger, terwijl de mantelzorger zelf meerdere uren gratis en voor niets schoonmaakt bij de zorgvrager?
Dan hebben we het niet eens over een mantelzorgpensioen,
over mantelzorgers die zelf chronisch ziek zijn en op hun medicijnen moeten besparen omdat ze anders niet meer kunnen mantelzorgen, en over mantelzorgers die willen/moeten werken en door het gat in hun CV en /of leeftijd niet meer aan het werk komen.
Kort gezegd: een overbodig en dan ook nog eens een slecht rapport.
.
Een reactie posten