Mantelzorg en bijstand

Nadat de nationale regelingen weg vielen zijn allerlei regelingen afhankelijk van de gemeente waar je woont.
Zo is er niet een algemeen geldende regeling voor mantelzorgers in de bijstand.
Sommige gemeenten hebben niet eens een en dezelfde regeling voor alle mantelzorgers, maar bekijken de situatie per individueel geval.

In sommige gemeenten vervalt de verplichting tot sollicitatie bij intensieve zorgtaken.
Zorg dus dat je je zorgtaken goed beschreven hebt en dat je kunt bewijzen dat je intensieve mantelzorg verleent.

Wordt je verzoek om vrijstelling afgewezen, haal dan de voorbeelden uit andere gemeenten erbij en beroep je op rechtsongelijkheid.

Omdat gemeenten mensen met een bijstandsuitkering mogen vragen een tegenprestatie te verrichten in de vorm van onbetaalde maatschappelijke taken is het belangrijk te accentueren dat mantelzorg een onbetaalde taak is die ten nutte is van de gehele maatschappij, niet alleen van de zorgvrager.
Tenslotte is er niemand anders die jou, als intensieve mantelzorger, kan vervangen dan de betaalde professional. Natuurlijk kunnen vrijwilligers wat hand en spandiensten verrichten, maar als het gaat om echte verzorging....

Ook mensen die al veel vrijwilligerswerk doen kunnen onder de uitzonderingsregeling vallen.

Denk er aan, dat een gemeente je niet mag verplichten mantelzorg te verrichten.

Je zit wel in een onderhandelingspositie, want professionele zorg inzetten kost veel meer.

Uiteindelijk kwam ik in de bijstand terecht.
Wie had dat gedacht. Werk je je hele leven en dan sluit je bedrijf en na verloop van tijd sta je met lege handen.
Mijn vrouw was inmiddels zwaar ziek en werd steeds zieker.

Ik kreeg dus steeds meer zorgtaken.
Toen kwam ik bij dat jonge meisje van het UWV en die haalde een formulier met regelingen uit de kast.
'Ik zie dat u als vrijwilliger moet werken. Dus ik deel u in bij de tuinier groep. Dan bent u lekker buiten. '
Moest ik van haar bij een tuiniersbedrijf gaan werken, voor niets, op tijden dat ik mijn vrouw moest verzorgen, en als ik om me heen keek zag ik niets anders dan mensen die goed betaald kregen.
Volgens mij mag je helemaal geen werk doen waar anderen voor betaald krijgen, want dan ontneem je een ander een baan.
Dus ben ik naar de rechtswinkel gegaan en die bevestigden dat.
Zij hebben me geholpen bij de huisarts een verklaring te laten maken met daarin al mijn taken en de prognose van de ziekte van mijn vrouw. Hij schreef daarbij ook de lichamelijke en geestelijke belasting.
Daarna heeft iemand van hen een bezwaarschrift geschreven.

Het resultaat was dat ik weer op gesprek moest komen. Deze keer bij iemand anders. Die bood excuses aan en vertelde dat het om een beginnende werknemer ging. Nou, daar was ik dus mooi de dupe van geweest als ik niets had nagevraagd.
Ze stelde dat mijn mantelzorg voldoende tegenprestatie is. Ze voelde met me mee en zei dat ik eigenlijk gewoon mijn werk had omgeruild voor een volle taak thuis en ze gaf me zelfs folders van organisaties die me konden helpen. Later heb ik daar veel aan gehad. Kwam een vrijwilliger me helpen bij de palliatieve zorg, Nou ja, ik hielp haar en leerde veel van haar.

Het is te gek dat je zo voor jezelf moet opkomen.
Mantelzorg is al zwaar genoeg.