Serie: Hoe krom kan het zijn.
Ik vraag me zo vaak af: 'Hoe krom kan het zijn?' en 'Kan het nog krommer?'
Ja, mantelzorgen hoort bij het leven. Je doet immers net dat beetje extra voor je eigen familie en vrienden?
Maar het is alsof er geen grenzen meer zijn.
Nederland is er trots op dat de kinderarbeid is afgeschaft. In 1874 mochten kinderen onder de twaalf jaar niet meer werken, maar pas in 1901 vond er ook een soort controle plaats, want toen werd de leerplichtwet ingevoerd. Later werd de arbeidstijdenwet ingevoerd en mochten kinderen onder de 16 jaar niet meer werken.
Natuurlijk vond men een uitweg... bepaalde kinderarbeid werd ineens kinderslavernij genoemd en omdat iedereen het er over eens was dat dat niet mocht, kon de aandacht voor werk door kinderen worden afgeleid.
De afgelopen tijd is er een verdere stap gemaakt: men verheerlijkt kinderen die mantelzorg geven.
De gemeente Amsterdam maakte mooie sier met een knappe jongen van een jaar of 15 die zijn moeder verzorgde, met haar rolstoel liep te zeulen, en amper nog een normaal leven kon leiden. De Gemeente Delft gaf schaamteloos aan dat ze wisten van kinderen van 8 met volwassen taken en verantwoordelijkheden die niet bij hun leeftijd hoorden.
Eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ze deze kinderen een dagje uit boden.... aardig he?
Maar het merendeel van de kinderen ontsnapt aan de aandacht.
Het is blijkbaar in onze maatschappij heel normaal dat kinderen niet meer kunnen spelen, geen vriendjes hebben, en zwaar lichamelijk worden belast, zonder enige vorm van belangstelling.
We vinden het zo gewoon!
Kinderen die amper tijd hebben voor hun huiswerk, kinderen die in de klas zitten te suffen, omdat ze 's nachts door de wekker worden gewekt om een ouder in bed om te draaien.
Kinderen worden gepakt voor hun hele leven, want ze onderpresteren op school, en komen daar soms nooit meer bovenuit.
Jongeren kunnen geen weekendbaantje nemen vanwege zorgtaken. Bij het solliciteren op een echte baan hebben ze te weinig werkervaring en komen niet meer goed aan de bak.
We ontnemen kinderen en jongeren hun toekomst, omdat deze maatschappij graag bespaart en zorg afwentelt op kinderen. Schaamteloos afwentelt.
Wat me nog het meest raakt is dat je bijna nergens een protest hoort.
Men is al lang blij dat het werk wordt gedaan.
Een reactie posten