Haar stem klinkt wat dunnetjes.
Ze belt dus ze heeft hulp nodig.
'Ik heb weer zo'n rare mail van het ziekenhuis.
Kom je?
Ze is 87 en maakt gebruik van internet.
Ze heeft een cursus op de bieb gevolgd met leeftijdsgenoten en is een van de twee die iets met internet zijn blijven doen.
Haar laptop bewaart ze tussen twee met fluweel bedekte platen in een la...met slot, want je weet maar nooit.
Haar muis smijt ze geregeld bovenop de fruitmand. 'Stomme naam' mompelt ze dan, voordat ze naar de keuken strompelt om thee te zetten. Ze houdt niet van muizen.
Ik klim op de fiets, want ik ben zelf een beetje benieuwd naar de mail van het ziekenhuis.
Het zal wel weer zo'n gecodeerd ding zijn. Het bewijs van naïviteit van een ICT'er die nog nooit heeft gesproken met een ex-hacker. 'Man', zei een imposante knul met een baard tot op het hart en een oorlel waar een gat in zat waar je op je gemak twee pollepels in kon steken. 'Man, daar hoef je niet eens een beroeps hacker voor te zijn. Zo'n knulletje van tien komt er zo in.' was zijn deskundige oordeel, waarbij het 'man' wel wat misplaatst was.
Het blijkt inderdaad een gecodeerde mail te zijn.
Ze helpt me, want ze begint de volgorde van de handelingen te onthouden.
Met haar neus op het toetsenbord van haar telefoontje typt ze haar code in. '
Bij het derde cijfer vraagt ze me: 'Wat was het ook alweer, een 8?'
Dan krijg ik de telefoon,
Want ik heb inmiddels de mail geopend, de mail van het ziekenhuis gevonden en de link aangeklikt naar de gecodeerde pagina.
De code die binnenkomt kan ze niet lezen.
Die is veel te klein.
Het is een antwoord op een vraag die ze per mail heeft gesteld.
Een vrij nietszeggend antwoord ook nog.
De moeite van een privacy bewaking absoluut niet waard.
De moeite van haar onrust en mijn fietstocht en gebroken middag ook niet waard.
Ook al moet ik dringend weer aan het werk, ik blijf toch nog een uurtje om haar de kans te geven een kopje thee te zetten en rustig te worden.
Aan tafel praten we over koetjes en kalfjes en zonder enige overgang zegt ze ineens.
'Dat hadden die lui toch gewoon op hun site of in een folder kunnen zetten?
Dan had ik het zo kunnen lezen.
Had jij niet speciaal hoeven komen en was ik niet zo zenuwachtig geworden door zo'n rare mail van het ziekenhuis.'
.
Een reactie posten