Mijn tuinmeubeltjes zijn niet eens schoongemaakt.
Het warme weer was te warm.
Maar nu de temperaturen aangenamer zijn en de regenbuien elders in het land hun ladingen dumpen en ons alleen maar keurig door het dimmen van het licht aankondigen dat er een paar spettertjes zullen vallen kan ik nog niet rustig buiten zitten.
Een paar huizen verder zijn ze de vakantie begonnen met verbouwen. Een hoop kabaal, buiten en binnen, en nu zijn ze... op vakantie.
De buren aan de rechterkant zijn nu vrolijk aan het verbouwen.
Gisteren wist ik dat nog niet.. Toen verzuchtte ik dat als ik niet beter wist ik zou denken dat er hier iemand op zolder woont die aerobicslessen geeft aan springers met ernstig overgewicht.
Nu weet ik dat ze aan het verbouwen zijn. Buiten klinkt het gesnerp van een elektrische zaag door tegels, binnen zwaar gebonk.
De buren aan de andere kant zijn helemaal geen partij in dit lawaai, totdat de verbouwers even pauze nemen. Dan klinkt hun geruzie even tot mijn oren door als ik iets in de kliko ga gooien.
De laatste keer dat ik op vakantie ging was 1980.
Ik had gedacht op deze leeftijd de wereld te verkennen, maar in plaats daarvan verkent de wereld mij.
Tropische temperaturen, een uitgedroogde tuin, en mooie beelden op TV over geweldige vakantiegebieden die als een soort tweedehands vakantie greep op me krijgen. Ja, ook ik maak herinneringen.
Vooralsnog verlang ik meer naar een paar maanden in Alaska, ver weg van alle regeltjes, verwachtingen, zorgen en lawaai.
Een leuke gedachte, want geld heb ik niet, tijd ook niet.
Maar die tuinmeubeltjes... ja...die moeten ook nog schoon!
.
Een reactie posten