Ben jij iemand die zomaar ergens vanaf springt en wel ziet of je het water raakt of in het zand bijt?
Nee toch?
Ik hoor heel vaak dat mantelzorg ongemerkt begonnen is, dat het liefdewerk is, of dat je er toch gewoon aan begint en ziet waar het niet meer kan.
Dat is een van de redenen waarom het vaak mis gaat. Voor jezelf, als mantelzorger, leidt dat tot gezondheidsklachten, overbelasting, eenzaamheid. Voor diegene waar je voor zorgt leidt dat tot slechte zorg, mogelijk zelfs schade, en een indicatie voor professionele zorg blijft te lang uit.
Daarom is het goed niet zomaar in een mantelzorgrelatie te stappen.
Mantelzorg verandert je relatie. Je doet niet zomaar wat karweitjes als het je uitkomt, je legt je vast om zorg te verlenen. Dat is een hele verantwoordelijkheid.
En die verantwoordelijkheid begint al voordat je toezegt te gaan mantelzorgen.
Er zijn een aantal onderwerpen die belangrijk zijn.
- Stel je op de hoogte van de diagnose en de prognose.
Dat wil niet zeggen dat je je bemoeit met het privéleven van de zorgvrager. Maar dat wil wel zeggen dat je je kunt voorbereiden op veranderingen in de zorg in de loop der tijd.
Wat wordt er van je gevraagd, en kun je dat opbrengen?
Hoe verloopt het ziekteproces? Is het misschien nodig dat je extra informatie en/of begeleiding nodig hebt?
Wat voor gedrag wordt er van je gevraagd?
Wat is normaal in het ziekteproces en wat niet?
Maar ook vragen als: 'wanneer moet een arts worden gewaarschuwd?' kunnen horen bij de voorbereiding.
.
Een reactie posten