Vandaag stond een bezoek aan een, voor ons, nieuwe poli op het programma.
Dus de hele papierboel weer bij elkaar geharkt en al het noodzakelijke spul ingevuld.
Daaronder ook het toestemmingsformulier om informatie uit te wisselen met andere artsen en de apotheek.
Na ruim een kwartier wachten werden we eindelijk naar binnen geroepen.
De bekende vragen werden gesteld en beantwoord.
Aangezien al meerdere andere artsen zich met het probleem hadden bemoeid stond alles al in de computer en leek het gesprek meer op een overhoring dan dat er actief werd gedacht....al werd die indruk wel gewekt.
Mijn opmerking...als mantelzorger, dat bepaalde relevante onderzoeken niet waren gedaan, werd niet bepaald in dank afgenomen. (Dat heb ik wel vaker gezien bij jonge artsen, waarbij de eigen overtuiging de kennis een ietsje overstijgt.) 'Dat is nieuwe informatie', was meneer z'n opmerking, en met een gebaar van zijn hand en verstand veegde hij de opmerking opzij.
Uiteindelijk verdween hij met wapperende witte jas naar zijn supervisor. 'Even met een andere arts overleggen'.
Hopelijk heeft hij wat geleerd van het rapporteren zelf, want het resultaat was weinig opzienbarend.
Waar de voorgaande artsen met hun onderzoeken en wekelijks overleg niet uitkwamen, kwamen zij ook niet uit.
Dat hadden we ook niet verwacht, maar een kritische kijk op wat voorafgaand aan deze intake allemaal was gebeurd had mogelijk wel iets opgeleverd.
Met gemengde gevoelens liepen we naar buiten.
Nou ja, een intake is voor de arts, niet voor de patiënt.
Onder de agenda uit kwam een van de zorgvuldig ingevulde formulieren.
Deze arts had dus helemaal geen toestemming met anderen te overleggen!!!!!!!!
Een reactie posten